Archive for ผ่องศรี วรนุช

ข้าวคอยเคียว – ผ่องศรี วรนุช

 

  ได้ยินไหมพี่ เสียงนี้ คือสาวบ้านนา

  พร่ำเพรียกเรียกหา ตั้งตานับเวลารอคอย

  คอยเช้า คอยเย็น ไม่เห็นสักหน่อย

  ปีเคลื่อนเดือนคล้อย

  รักเอ๋ยจะลอยรักเอ๋ยจะลอยแรมไกล

  อีกเมื่อไรรักจะคืนรื่นรมย์

  ตะแบกบานแล้วร่วง สีม่วง ที่พี่ชื่นชม

  หรีดหริ่งระงม พี่ปล่อยน้องให้ตรมคนเดียว

  รวงเอ๋ยรวงทอง ต้องร้าง คนเกี่ยว

  รวงข้าวคอยเคียว

  น้องนี้คอยเหลียวคอยนับวันรอพี่มา

  กลับเถิดหนาสาวบ้านนายังคอย

 

 

 ตะแบกบานแล้วร่วง สีม่วง ที่พี่ชื่นชม

  หรีดหริ่งระงม พี่ปล่อยน้องให้ตรมคนเดียว

  รวงเอ๋ยรวงทอง ต้องร้าง คนเกี่ยว

  รวงข้าวคอยเคียว

  น้องนี้คอยเหลียวคอยนับวันรอพี่มา

  กลับเถิดหนาสาวบ้านนายังคอย..

 

Comments (1) »

กอดหมอนนอนหนาว – ผ่องศรี วรนุช

 

 

….กอดหมอนนอนหนาว…

ร้าว ทรวงใน

ยามนี้ต้องเปลี่ยวใจ

พี่คลายรักไปจากน้อง

ทนขมขื่น กล้ำกลืนแต่น้ำตานอง

ในฤทัยหม่นหมอง

ครองแต่ความช้ำ

 

..หน้านี้หน้าหนาว…

สาว คร่ำครวญ

ในหัวอกรัญจวน

ปวดใจทุกคืนกลืนกล้ำ

ก่อนนั้น ผูกพันสัญญาหวานคำ

รักเคยสุขเลิศล้ำ

ยังจำถ้อยคำได้ไหม

 

..ยามนิทรา เหน็บหนาวร้าวฤดี

อ้อมกอดพี่

อบอุ่นและมีความหมาย

ยังซาบซึ้งตรึงใจอยู่ไม่รู้คลาย

เคยมั่นหมาย

กลับกลายใจยิ่งเหงา

..หน้านี้หน้าหนาว…

สาว หนาวจริง

หนาวลมหาไฟอุ่นอิง

หนาวใจหาใครกันเล่า

อกเอ๋ย ก่อนเคยชิดเชยสองเรา

บัดนี้ดูเงียบเหงา

สาวนอนหนาวกอดหมอน…

 

Leave a comment »

กินข้าวกับน้ำพริก – ผ่องศรี วรนุช

 

.ดูรึมาถาม จู้ จี้

ทู่ซี้เกินใคร

เจ้าชู้บ้านไกล ไก่ แจ้

ทำมาแลตาปรอย

ปากหวานจริงพ่อ รูป หล่อ

จะมาขอ สัมพันธ์

เจอฉันแค่เพียง ชั่ว ครู่

ดูมาทำ สำออย

.กินข้าวกับน้ำพริก ซิจ๊ะ

ถึงได้สะ ได้สวย

บ้านน้องใช่ร่ำใช่รวย

มีแต่กุ้ง แต่หอย

เก็บผักตักน้ำ ตาม ประสา

คนป่าคนดอย

ค่ำลงอาบน้ำ ตาม คลอง

น้ำในคลองน่าลอย

 

.ไม่เคยเสริมทรง องค์ เอว

ของเหลวของปลอม

เหลือบยุงริ้นไร บิน ตอม

ไม่ได้ตอมเนื้อกลอย

ผู้ชายหมายปอง เนื้อ นวล

ต้องสงวนท่าที

อย่างดีเผลอไผล ให้ มอง

ก็ให้มองนิดหน่อย

.กินอะไรถึงสวย

เพราะว่าสวยประจำ

ธรรมชาติสร้างมา

ไม่ต้องทาหน้าตา

ให้มันเหมือนลิเก

เขาก็เก๋เลิศลอย

คนในกรุงนุ่งยาว

สวมรองเท้าสูงจัง

คงจะพลั้งสักวัน

ลองไปเดินบ้านฉันไม่ทันสามวา

ตกคันนาตาลอย

 

.ดูรึมาถาม จู้ จี้

ทู่ซี้เกินใคร

เจ้าชู้บ้านไกล ไก่ แจ้

ทำมาแลตาปรอย

ปากหวานจริงพ่อ รูป หล่อ

จะมาขอ สัมพันธ์

เจอฉันแค่เพียง ชั่ว ครู่

ดูมาทำ สำออย

 

 

 

.กินอะไรถึงสวย

เพราะว่าสวยประจำ

ธรรมชาติสร้างมา

ไม่ต้องทาหน้าตา

ให้มันเหมือนลิเก

เขาก็เก๋เลิศลอย

คนในกรุงนุ่งยาว

สวมรองเท้าสูงจัง

คงจะพลั้งสักวัน

ลองไปเดินบ้านฉันไม่ทันสามวา

ตกคันนาตาลอย…

Leave a comment »

ของแท้ย่ะ – ผ่องศรี วรนุช

 

..เบื่อจริงจริง เบื่อเสียจังนะพ่อผู้ชาย

ปากตะไกร แหมช่างร้ายเสียจัง

ว่าจะไม่โกรธ ฉันเองสู้อดใจฟัง

(ว่าจะไม่โกรธ ฉันเองสู้อดใจฟัง)

ขอแก้อีกครั้งเพราะยิ่งฟัง ยิ่งเดือดโมโห

เรื่องอะไรมาว่าฉันใช้ของปลอม

ฉันหรือจะยอมใช้ของปลอมให้โง่

ถ้าคุณเห็นเข้าจริงจริง แล้วคุณจะร้องโอ้

(ถ้าคุณเห็นเข้าจริงจริงแล้วคุณจะร้องโอ้)

หลุดปากโอ้โฮ ว่านี่ไม่ใช่ของปลอม

 

 

..ของไม่จริงมันจึงไม่สั่น ไม่ไหว

เขย่าเท่าไรจะให้มันไหวมันคงไม่ยอม

ตาต่ำ เสียจริงพ่อดอกพยอม

(ตาต่ำ เสียจริงพ่อดอกพยอม)

ของปลอมของแท้ แหมคุณดูไม่ออกเชียวหรือ

ของฉันโต เหมือนแตงโมคุณชอบไหม

หากคุณสงสัยเชิญพิสูจน์ฉันไม่ถือ

แต่ต้องวางเงินแสน แม้นคุณอยากซื้อ

(หากคุณวางเงินแสนแล้วคุณจะร้อง อื้อ)

นิ่มมือจริงจริง ยิ่งกว่าถุงกาแฟ

 

..ของไม่จริงมันจึงไม่สั่น ไม่ไหว

เขย่าเท่าไรจะให้มันไหวมันคงไม่ยอม

ตาต่ำ เสียจริงพ่อดอกพยอม

 

(ตาต่ำ เสียจริงพ่อดอกพยอม)

ของปลอมของแท้ แหมคุณดูไม่ออกเชียวหรือ

ของฉันโต เหมือนแตงโมคุณชอบไหม

หากคุณสงสัยเชิญพิสูจน์ฉันไม่ถือ

แต่ต้องวางเงินแสน แม้นคุณอยากซื้อ

(หากคุณวางเงินแสนแล้วคุณจะร้อง อื้อ)

นิ่มมือจริงจริง ยิ่งกว่าถุงกาแฟ

Leave a comment »

คนลืมตัว – ผ่องศรี วรนุช

 

….ข้าเจ้าถูกลวงมาขายตัว

เป็นหญิงคนชั่ว

หลงเมามัว ในเมืองกรุง

หวังจะนุ่งผ้าไหม

หวังจะใส่ส้นสูง

หวังจะเด่นเป็นดาวเมืองกรุง

ดาวเมืองกรุง จึงป่นปี้

 

..ข้าเจ้าไม่ควรเชื่อน้ำคำ

จึงต้องครวญคร่ำ

ช้ำระกำยามราตรี

ไม่รักเกียรติผู้หญิง

ไม่คิดหยิ่งศักดิ์ศรี

จึงต้องเสียพรหม-จารี

พรหม-จารี น่าเสียใจ

..ต้องร้องไห้ อยู่ทุกคืน

ไม่กล้าขัดขืนคำว่าสดชื่นหาไม่ได้

โอย ร่างกายร่างกายเสียไป

เพราะมือชาย

ทำลายจนตายแล้วหนอ

..พี่ข้าก็คงต้องช้ำใจ

ที่หลงรักใคร่หลงเอาใจทุกเวลา

ข้าตาบอดไม่เห็น

หวังจะเด่นเฟื่องฟ้า

จึงตกเป็นเหยื่อฝูงแมงดา

ฝูงแมงดา ข้าช้ำใจ

 

 

…พี่ข้าก็คงต้องช้ำใจ

หลงรักใคร่หลงเอาใจทุกเวลา

ข้าตาบอดไม่เห็น

หวังจะเด่นเฟื่องฟ้า

จึงตกเป็นเหยื่อฝูงแมงดา

ฝูงแมงดา ข้าช้ำใจ…

 

Leave a comment »

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.