Archive for มนต์แคน แก่นคูน

รอยเล็บที่ระลึก – มนต์แคน แก่นคูน

สลา คุณวุฒิ แต่ง

 

ร่องรอยเล็บมือน้องนาง

ยังฝังอยู่บนต้นแขน

เป็นดั่งรอยจารึก

น้ำหมึกก็คือเล็บแบนแบน

จากคนที่เคยเป็นแฟน

หยิกต้นแขนไว้แทนหัวใจ

ฝากรอยแล้วเธอก็ลา

สัญญาว่าจะไม่ไปไกล

สักวันจะย้อนมาร่วมใจ

พี่รอหายเจ้าไปไม่มา

 

เตรียมใจท่า

ละเมอหาหล้าหล่อย

เตรียมใจท่า

ละเมอหาหล้าหล่อย

หัวใจลอยซอมแต่ฮอยเล็บเจ้า

ยามแลงเช้าคึดนำ

ฮอยเล็บจ้ำมันตำอยู่ในใจ

ฮอยเล็บจ้ำมันตำอยู่ในใจ

สายตามองยามใด๋

ให้คึดไปหลายด้าน

ให้คิดถึงวัน

เหตุการณ์วันนั้นยังจำ

แอบดมแก้มงาม

น้องยังทำเป็นท่างอน

เจ้าหยิกต้นแขน

ตอบแทนเพื่อการสั่งสอน

สองแก้มเจ้าแดง

สองตาก็ทำเป็นงอน

พี่ยังคอยอ้อน

วอนง้อขอความเห็นใจ

พอเจ้าหายโกรธ

ก็ยังขอดูแผลเจ็บ

ตำแหน่งรอยเล็บ

หยิกเจ็บเสียจนเลือดไหล

พี่บอกพี่ทำ

ก็เพราะรักเกินห้ามใจ

เจ้าทำเอียงอาย

แล้วเอาผ้าพันแผลซึม

 

ใจมันปลื้มบ่ไหลลืมได้ง่าย

ใจมันปลื้มบ่ไหลลืมได้ง่าย

ถึงเจ้าลืมพี่ได้แต่ทางอ้ายบ่ลืม

ได้แต่ซึมซึมอยู่คนเดียว

ได้แต่ซึมซึมอยู่คนเดียว

หัวใจเทียวทวงหา

ว่านางลืมอ้าย

เจ้าจากพี่ไป

เหลือไว้แค่รอยเล็บมือ

เท่านี้นะหรือที่ถือว่าแทนหัวใจ

ไปอยู่ไกลตา

คงหาหยิกชายคนใหม่

แผลเป็นกลางใจ

ฝากไว้ให้ชายหลายคน

รอยเล็บที่เจ้าจารึก

ในความรู้สึกพี่ยังสับสน

อยากให้เจ้ากลับมาฟิก

ให้มาหยิกซ้ำรอยอีกหน

จะได้รู้จริงใจคน

ทุกวันพี่ทนอยู่กัยรอยแผลเป็น

มันเห็นละเป็นฮอยขาวแจ้ง

มันเห็นละเป็นฮอยขาวแจ้ง

มันแสลงใจเต้นตึกตึก

ที่ระลึกจากเจ้าผู้นั้น

เป็นแป้วอยู่หว่างใจ

เห็นยามใดหัวใจพี่ป่วน

ให้ทบทวนล่ะหวนถึงวันเก่า

รอยเล็บบางเบาหยิกใจอ้าย

 

Leave a comment »

รอปาฏิหาริย์ – มนต์แคน แก่นคูน

 

ละเหลือความหวังทางสุดท้าย

พอเป็นลมหายใจ

ให้ชายใด๋ดอกวอนผ่าน

คือรอปาฏิหาริย์

ให้สวรรค์มารับรู้

มาคอยยู้เข้าใส่กัน เอ๋ย

ย้อนความจริงว่านั้น

มีคนแข่งแซงหัวใจ

เขาสิขอกันไวไว

เฮ็ดจังใด๋ บ่เป็นแล้ว

 

ข่าวล่า เขามาบอกผ่าน

ว่าเขาคนนั้น

จะให้ผู้ใหญ่มาขอ

ฝ่ายพ่อแม่น้อง

ก็เตรียมใจรอ

ส่วนเธอนั้นหนอ

เริ่มมีหัวใจเอนเอียง

แตกเปรี้ยง

หัวใจได้ยินข่าวมา

โอ้ถึงเวลา

รักของเราเขาเอาขึ้นเขียง

เส้นทางรักเรา

นั้นแทบไม่มีทางเลี่ยง

จะเหลืออยู่เพียง

ให้สวรรค์นั้นบันดาลใจ

 

จนคืออ้าย

สิมีแนวใด๋ไปห้ามเขาหนอ

จนคืออ้าย

สิมีแนวใด๋ไปห้ามเขาหนอ

เขาเตรียมท่าจ้อรอมื้อแต่งงาน

นับมื้อหมั้นวันแต่งวันขอ

แหวนพอเงินพอแค่รอเอามื้อ

ใจมันตื้อมือตีนมันหล่อย

ความหวังมิดจ้อย

คอยได้แต่ลม

สองมือพนม

ก้มลงกราบสิ่งศักดิ์สิทธิ์

บัดนี้เส้นทางชีวิต

ของลูกถูกปิดทางฝัน

สวรรค์มีตาคงรู้ว่าเรารักกัน

ขอพรจากสรวงสวรรค์

บันดาลให้เราสมปอง

ได้แต่ประคองท่องคำอธิษฐาน

อยากให้มีปาฏิหาริย์

ช่วยบันดาล

หยุดงานหมั้นหมาย

วอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์

ไปสะกิดพ่อตาแม่ยาย

ให้เขาหยุดงานเอาไว้

เพื่อรอลูกไปขอนาง

หลายพันครั้ง

ได้นั่งลงขอรอฟ้ามาซ่อย

หลายพันครั้ง

ได้นั่งลงขอรอฟ้ามาซ่อย

วันคืนแฮงค้อยคอยได้บ่น่าน

รอปาฏิหาริย์

ให้บันดาลหยุดงานไว้ก่อน

แล้วไปอ้อนวอน

โฉมบังอรเปลี่ยนใจคืนมา

คืนรักแฟนเก่า

ที่เขาเฝ้าคอยเจ้ามา

อย่าเพิ่งแต่งงานเลยหนา

วันทาฟ้าคอยจุนเจือ

มันเหลือเป็นทางสุดท้าย

มันเหลือเป็นทางสุดท้าย

แนวใด๋พี่มันพ่ายทุกอย่าง

หมากกะตางค์มาวางแต่งน้อง

ทองอ้ายแม่นบ่มี

ฟ้าปรานีถึงสิมีทางผ่าน

ปาฏิหาริย์เท่านั้นช่วยได้

นอกนั้นพี่ชาย เบิดลายแล้ว

 

Comments (1) »

ลำชีอย่าร้องไห้ – มนต์แคน แก่นคูน

 

 

..ละเห็นลำชีไหลล่อง

อ้ายมายืนคอยมอง

มายืนจ้องอยู่ริมท่า

มาสิโตนสาวนา

ถืกเขาปะน้อรักไว้

มายืนไห้อยู่ฝั่งชี

อ้ายคนจนผู้นี้

อยากมีส่วนน้อเยียวยา

หากเขาบ่คืนมา

เช็ดน้ำตา..สาเด้อน้อง

 

 

..มองเห็นน้ำชี

ที่เคยมีความหลัง

คึดฮอดความเดิมเมื่อครั้ง

ที่เขามานั่งคุยเธอ

เขาพร่ำเขาพรอด

กอดรัดพี่ยังเคยเจอ

หัวใจพร่ำเพ้อ

เห็นเธอพี่เคยร้าวราน

แต่มาวันนี้

ที่เขาไปไม่กลับ

เขาลาไปลับ

เปรียบดั่งสายน้ำชี

หัวใจลอยล่อง

จะย้อนคืนคงไม่มี

ดั่งลำน้ำชี

ไหลไปไม่มีย้อนมา

 

เซาสาหล่า

ให้ลืมเขาสามาเริ่มกันใหม่

ซอมหาผู้ใกล้

เอาใจเจ้าส่องทาง

ความรักม่าง

ให้วางปล่อยมันไป

ตัดอาลัยข่มใจเด้อน้อง

หันมาจ้องหมายปองคนใหม่

คนคอยอยู่ใกล้

เอาใจเจ้าส่งมา

 

..สัญญิงสัญญา

เมื่อเขาไม่มาเจ้าอย่าไปหมอง

พี่นี้สำรอง

รับความหม่นหมองในใจเจ้า

หยุดน้ำตานาง

อย่างร้องไห้ดังลำชีจะเหงา

เอาความช้ำจุดไฟเผา

เอาใจสองเราเคียงกัน

 

..เขาคนนั่น

คือนอนหลับฝัน

มันสิ้นยามตื่น

เขาคนนั่น

คือนอนหลับฝัน

มันสิ้นยามตื่น

ยามคืนลับมื้อเขาก็ลับลา

 

..หันมาอย่าร้องไห้

สู่ความรักใหม่

อย่าอาลัยรักลวง

ใจพี่คอยเป็นห่วง

เฝ้าคอยเฝ้าหวงสาวลำน้ำชี

 

..น้ำชีบ่ไหลกลับ

รักเดิมเขาดับ

ไม่หวนกลับย้อนมา

ขอเป็นดั่งผ้าแพรวา

คอยเช็ดน้ำตา

ผู้สาวลำน้ำชี

 

..พอทีความหลังมันกลุ้ม

พอทีความหลังมันกลุ้ม

มรสุมมันตุ้มมาใส่

ฟ้าหลังฝนคนคอยอยู่ใกล้

ขอให้แม่นเชื่อคำ

เขาใจดำที่ทำเธอได้

ไม่เป็นไรพี่ชายไม่ว่า

หยุดเช็ดน้ำตา

อย่าร้องไห้..เออ..

 

Comments (1) »

ยังคอยที่ซอยเดิม – มนต์แคน แก่นคูน

 

 

ห้องเช่าน้อยๆ

ปากซอยมีร้านเซเว่น

เลิกงานตอนเย็น

ก่อนเคยเป็นเหมือนดังวิมาน

สุขตามประสา

คนบ้านทุ่งเข้ากรุงเจอกัน

แต่พอเจ้าลาเมือบ้าน

ช่วงสงกรานต์มีอันเงียบไป

 

.ตกลงกันไว้

พร้อมวันใดค่อยไปหมายหมั้น

เก็บเงินช่วยกัน

สิ่งที่ฝันนั้นคงไม่ไกล

เดินผ่านครึ่งหวัง

น้องจะพังมันแล้วหรือไร

ทุกวันอ้ายเริ่มหวั่นไหว

หรือเจ้าทิ้งใจ

เพราะอ้ายลำเค็ญ

 

>ผ่านร้านเซเว่น

เช้าเย็นเห็นภาพเก่าๆ

ที่เคยแวะซื้อกับข้าว

ลวกผักนึ่งปลาแม่ค้ารถเข็น

ลูกชิ้นปากซอย

เดินเกี่ยวก้อยด้วยกันยามเย็น

ภาพเก่าหลับตายังเห็น

แต่เดี๋ยวนี้เป็น

เพียงฝันเลื่อนลอย

.ความฝันน้อยๆ

อ้ายยังคอยน้องมาสานต่อ

อย่าทิ้งให้รอ

ส่งข่าวบ้างหนอทำไมให้คอย

แม่บังคับแต่งงาน

หรือทางบ้านกีดกันเนื้อกลอย

เซ่าค่ำอ้ายคึดนำจ้อยๆ

ยังเฝ้าคอยน้องที่ซอยเดิม

 

 

.ความฝันน้อยๆ

อ้ายยังคอยน้องมาสานต่อ

อย่าทิ้งให้รอ

ส่งข่าวบ้างหนอทำไมให้คอย

แม่บังคับแต่งงาน

หรือทางบ้านกีดกันเนื้อกลอย

เซ่าค่ำอ้ายคึดนำจ้อยๆ

ยังเฝ้าคอยน้องที่ซอยเดิม

อย่าพังความหวังเคยเริ่ม

รีบกลับมาเติมฝันเราให้เต็ม

 

 

 

Leave a comment »

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.