คนลืมตัว – ผ่องศรี วรนุช

 

….ข้าเจ้าถูกลวงมาขายตัว

เป็นหญิงคนชั่ว

หลงเมามัว ในเมืองกรุง

หวังจะนุ่งผ้าไหม

หวังจะใส่ส้นสูง

หวังจะเด่นเป็นดาวเมืองกรุง

ดาวเมืองกรุง จึงป่นปี้

 

..ข้าเจ้าไม่ควรเชื่อน้ำคำ

จึงต้องครวญคร่ำ

ช้ำระกำยามราตรี

ไม่รักเกียรติผู้หญิง

ไม่คิดหยิ่งศักดิ์ศรี

จึงต้องเสียพรหม-จารี

พรหม-จารี น่าเสียใจ

..ต้องร้องไห้ อยู่ทุกคืน

ไม่กล้าขัดขืนคำว่าสดชื่นหาไม่ได้

โอย ร่างกายร่างกายเสียไป

เพราะมือชาย

ทำลายจนตายแล้วหนอ

..พี่ข้าก็คงต้องช้ำใจ

ที่หลงรักใคร่หลงเอาใจทุกเวลา

ข้าตาบอดไม่เห็น

หวังจะเด่นเฟื่องฟ้า

จึงตกเป็นเหยื่อฝูงแมงดา

ฝูงแมงดา ข้าช้ำใจ

 

 

…พี่ข้าก็คงต้องช้ำใจ

หลงรักใคร่หลงเอาใจทุกเวลา

ข้าตาบอดไม่เห็น

หวังจะเด่นเฟื่องฟ้า

จึงตกเป็นเหยื่อฝูงแมงดา

ฝูงแมงดา ข้าช้ำใจ…

 

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: