ร้อยลิ้นใจชาย – พุ่มพวง ดวงจันทร์

 

 

ก่อนเคยสุขสันต์ทุกวันเคยชื่นรื่นรมย์

กลับมาระทมภิรมย์แต่ความช้ำใจ

ปากคุณว่ารักรักมั่นซื่อตรงต่อฉันเรื่อยไป

ฉันเองตายใจจึงได้ถลำ

ปากคุณเสกสรรถ้อยคำจำนรรจ์จับจิต

หากใครได้ยินก็คงจะหลงเชื่อคำ

ปากคุณช่างหวานชื่นจิต

แต่เจือด้วยพิษระกำ

ฉันหลงเชื่อคำช้ำใจหนักหนา

เจ็บในหัวใจหาใดเทียบเท่า

เจ็บจนใจร้าวเจียนบ้า

ฆ่าฉันด้วยเล่ห์ด้วยลิ้นมายา

สมปรารถนาก็คลาย

หลอกลวงให้หลงพะวงรักคุณเรื่อยมา

กลับแรมร้างราเพราะใจเสน่หาละลาย

ก่อนเคยพร่ำรักภักดี

แต่มาบัดนี้แหนงหน่าย

ขอจำจนตายผู้ชายเช่นคุณ

 

..หลอกลวงให้หลง

พะวงรักคุณเรื่อยมา

กลับแรมร้างราเพราะใจเสน่หาละลาย

ก่อนเคยพร่ำรักภักดี

แต่มาบัดนี้แหน่งหน่าย

ขอจำจนตายผู้ชายอย่างคุณ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: