Archive for พฤษภาคม, 2006

รอพี่ที่นครพนม – ต่าย อรทัย

 

สายลมพัดส่าเมื่อคราหน้าหนาว

คิดถึงเด้ คิดถึงคราว

เมื่อก่อนสองเฮาเคียงคู่สุขสม

นัดมาพบกัน

เที่ยวงานพระธาตุพนม

จุดธูปขอพรกลางลม

ฮักอย่าล่มยามอ้ายห่างไกล

.หัวใจดวงเก่าเฝ้าคอยนับวัน

ริมฝั่งโขงคืนมีพระจันทร์

แสงนวลๆเฮาสองเคียงใกล้

อ้ายเคยควงแขน

เป่าคลอหยอกล้อเดือนหงาย

นานแล้วทิ้งบ้านเฮาไป

เป็นจั่งได๋หายตามสายลม

 

.งานธาตุพนม

หนาวลมน้องขมขื่นใจ

ผู้คนหลั่งไหล

กราบไหว้ขอพรพนม

บ่มีเงาอ้าย

คืนมาเหมือนดังคารม

เจ็บเหงาในใจเหลือข่ม

วอนธาตุพนมอุ้มสมฮักส่ง.

.สายลมโบยโบก

นั่งโศกเศร้าแสน

คิดถึงเด้ คิดถึงแฟน

ผู้เคยเป่าแคนเลาะแดนฝั่งโขง

วอนสายลมสั่ง

น้องยังเฝ้าคอยซื่อตรง

แม้นอ้ายได้ดีสูงส่ง

อย่าลืมฝั่งโขงนครพนม

 

 

สายลมโบยโบก

นั่งโศกเศร้าแสน

คิดถึงเด้ คิดถึงแฟน

ผู้เคยเป่าแคนเลาะแดนฝั่งโขง

วอนสายลมสั่ง

น้องยังเฝ้าคอยซื่อตรง

แม้นอ้ายได้ดีสูงส่ง

อย่าลืมฝั่งโขงนครพนม

 

Leave a comment »

แหล่หัวอกลูกผู้หญิง – ศิริพร อำไพพงษ์

 

 เกิดเป็น ผู้หญิง

ยากยิ่ง แสนเข็น

ทุกข์ใจ ไม่เว้น

เวรกรรม หรือไร

ไปมา ลำบาก

ยากยิ่ง หัวใจ

บ้างแอบ ร้องไห้

ไม่มี น้ำยา

เริ่มแตก เนื้อสาว

ผิวขาว ละเอียด

ละไม ละเมียด

ละเอียด วาจา

พ่อแม่ สอนสั่ง

ช่าง พรรณนา

อยากให้ ลูกยา

ได้เป็น คนดี

การบ้าน การเรือน

คบเพื่อน แม่บอก

ไปมา เข้าออก

อย่าทำ บัดสี

ตักเตือน ไม่เว้น

ให้เป็น คนดี

เรือนสาม น้ำสี่

กุลสตรี ของไทย

คิดอยาก มีรัก

มันหนัก ในอก

น้ำตา ไหลตก

สุดจะ แก้ไข

ชายเหมือน ข้าวเปลือก

เลือกเกิด ดั่งใจ

เขาเปรียบ หญิงให้

ข้าวสาร หว่านโปรย

ไม่มี วันงอก

เขาบอก ไม่เกิด

ชายช่าง ประเสริฐ

หญิงใจ ระโหย

อ่อนแรง คิดมา

น้ำตา ร่วงโรย

อยากร้อง โอดโอย

ให้ก้อง โลกา

ผู้หญิง รักได้

ชายรัก ไม่พลาด

ชาตินี้ ทั้งชาติ

รักเดียว แน่นหนา

พอมี คู่ครอง

เริ่มนอง น้ำตา

บ้างมี ปัญหา

เจ้าชู้ อยู่ไป

ชายเมีย สองสาม

คงคิด ว่าเท่ห์

รักเดียว จำเจ

ว่าไม่ เอาไหน

หญิงคิด มีบ้าง

ต่างกัน แสนไกล

เขาขาน นามให้

โมรา กากี

อยู่ใน โอวาท

ขาด อิสระ

ผัวเป็น พ่อพระ

ครอบครัว สุขขี

เป็นเจ้า บุญทุ่ม

เมียกลุ้ม ทั้งปี

ต่อให้ ชาตินี้

ไม่มี ร่มเย็น

เมียคน หุงหา

ข้าวปลา ไม่ขาด

ผัวบอก รสชาด

ไม่ดี หน่ายเหม็น

กินข้าว นอกบ้าน

สำราญ เช้าเย็น

เมียสู้ ลำเค็ญ

มาเป็น อาจิณ

ตื่นก่อน นอนหลัง

ฟัง โบราณบอก

ไม่เคย คิดนอก

ใจยัง ถวิล

ไม่คิด เกลือกกลั้ว

เมามัว มลทิน

ยังหา เรื่องหมิ่น

ให้กิน น้ำตา

ขอวอน ชายไทย

จงใจ ประเสริฐ

เห็นใจ หญิงเถิด

อย่าสร้าง ปัญหา

ไหนๆ ก็เกิด

มาร่วม โลกา

โปรดคิด เถิดว่า

หญิงก็ มีหัว ใจ

 

 

Leave a comment »

ยิงทิ้ง – ดารา พรรณราย

 

..แรกรักฉัน

เธอมาทุกวัน ไม่เว้น

เช้าสาย บ่าย เย็น

เคยเห็นหน้า ประจำ

ออดอ้อน เอาใจ

ไม่เคยทำ ให้ช้ำ

ฉันจึง ถลำ

หลงน้ำคำ คนลวง

..มอบรัก ให้เขา

แต่เรากลับ ช้ำทรวง

เขาเพียง หลอกลวง

ไม่คิดจะควง เราจริง

เธอทำไม ถึงใจดำ

เธอทำไม ทำฉันได้

เธอไปอยู่ ที่แห่งไหน

หลอกให้รัก แล้วก็ทิ้ง

..เธอทำไม ถึงใจเค็ม

เต็มไปด้วย ความชั่วร้าย

พบหน้าเธอ เมื่อวันไหน

ฉันจะต้อง ยิงเธอทิ้ง

ฉันยิง จริง จริง..

…..

.แรกรักฉัน

เธอมาทุกวัน ไม่เว้น

เช้าสาย บ่าย เย็น

เคยเห็นหน้า ประจำ

ออดอ้อน เอาใจ

ไม่เคยทำ ให้ช้ำ

ฉันจึง ถลำ

หลงน้ำคำ คนลวง

 

..มอบรัก ให้เขา

แต่เรากลับ ช้ำทรวง

เขาเพียง หลอกลวง

ไม่คิดจะควง เราจริง

เธอทำไม ถึงใจดำ

เธอทำไม ทำฉันได้

เธอไปอยู่ ที่แห่งไหน

หลอกให้รัก แล้วก็ทิ้ง

 

..เธอทำไม ถึงใจเค็ม

เต็มไปด้วย ความชั่วร้าย

พบหน้าเธอ เมื่อวันไหน

ฉันจะต้อง ยิงเธอทิ้ง

ฉันยิง จริง จริง..

 

Leave a comment »

ท้อแต่ไม่ถอย – หนู มิเตอร์

 

 

หัวใจมันคิดถึงเธอคนเก่า

หัวใจมันเหงา

เมื่อเธอไกลห่าง

อยากให้เธอนั้น

คิดเหมือนฉันบ้าง

คงไม่อ้างว้าง

นั่งร้องเพลงรอ

หลายเพลงที่ร้อง

วกวนจนเบื่อ

ถ้าหากเป็นเสือฉันคงสิ้นลาย

ก็ใจมันรักแล้วทำไงได้

พูดอย่างไม่อาย

ว่าฉันรักเธอ

ท้อแต่ไม่ถอย

เธอไม่เคยเข้าใจ

หัวใจอ่อนไหว

เธอทำลายสัมพันธ์

อดทนเพื่อเธอมานาน

จะกี่วันฉันก็ยังเหมือนเดิม

ไม่อยากไคว่คว้า

เธอมาครอบครอง

เพียงอยากสนอง

เจ้าหัวใจขี้แย

ใจอยากจะขอ

ร้องเธอเพียงแค่

โปรดอย่ารักแก

ด้วยความเฉยเมย

 

 

ท้อแต่ไม่ถอย

เธอไม่เคยเข้าใจ

หัวใจอ่อนไหว

เธอทำลายสัมพันธ์

อดทนเพื่อเธอมานาน

จะกี่วันฉันก็ยังเหมือนเดิม

ไม่อยากไคว่คว้า

เธอมาครอบครอง

เพียงอยากสนอง

เจ้าหัวใจขี้แย

ใจอยากจะขอ

ร้องเธอเพียงแค่

โปรดอย่ารังแก

ด้วยความเฉยเมย

 

Leave a comment »

ข้าวคอยเคียว – ผ่องศรี วรนุช

 

  ได้ยินไหมพี่ เสียงนี้ คือสาวบ้านนา

  พร่ำเพรียกเรียกหา ตั้งตานับเวลารอคอย

  คอยเช้า คอยเย็น ไม่เห็นสักหน่อย

  ปีเคลื่อนเดือนคล้อย

  รักเอ๋ยจะลอยรักเอ๋ยจะลอยแรมไกล

  อีกเมื่อไรรักจะคืนรื่นรมย์

  ตะแบกบานแล้วร่วง สีม่วง ที่พี่ชื่นชม

  หรีดหริ่งระงม พี่ปล่อยน้องให้ตรมคนเดียว

  รวงเอ๋ยรวงทอง ต้องร้าง คนเกี่ยว

  รวงข้าวคอยเคียว

  น้องนี้คอยเหลียวคอยนับวันรอพี่มา

  กลับเถิดหนาสาวบ้านนายังคอย

 

 

 ตะแบกบานแล้วร่วง สีม่วง ที่พี่ชื่นชม

  หรีดหริ่งระงม พี่ปล่อยน้องให้ตรมคนเดียว

  รวงเอ๋ยรวงทอง ต้องร้าง คนเกี่ยว

  รวงข้าวคอยเคียว

  น้องนี้คอยเหลียวคอยนับวันรอพี่มา

  กลับเถิดหนาสาวบ้านนายังคอย..

 

Comments (1) »

ตำแหน่งที่ไม่ต้องการ – ศิริพร อำไพพงษ์

ฆ่า ฉันเสีย

 แล้วค่อยมีเมียใหม่

 อย่าหยามน้ำใจ

 ในเมื่อฉันอยู่ทั้ง คน

 ขอร้องเถิดหนา

 อย่าให้น้ำตาร่วงหล่น

 เพราะผู้ชายหนึ่งคน

 ที่ฉันรักปาน ดวงใจ

 ฆ่าฉันได้ไหม ให้ตายดีกว่า

 ความเลวความบ้า

 แล้วคุณจึงค่อย ทำ

 ตอน ที่มีชีวิต

 ฉันไม่อยากคิดอยากจำ

 กับความเจ็บช้ำ

 เพราะคนที่มาลิ้ม ลอง

 บ่หมายปอง ไผ๋มาเป็นน้อย

 บ่หวังคอย เป็นหลวง

 ซิงจ้าว ตำแหน่ง

 ผัวข้อยแพง

 อย่าให้เห็นที่อื่น

 เมียน้อยฮักหอม

 ใจบ่พร้อม เบิ๊ดปองลองรัก

 ชีพดับยังดี บ่เห็นความห้าย

 ยอมตายเสียดีกว่าอยู่

 ให้ผัวเจ้าชู้

 มาเหยียบย่ำหัวใจ

 จะมี เป็นร้อยเป็นพัน

 ถ้าไม่มีฉัน ก็ไม่ว่า อะไร

 ขอร้อง เถิดตำแหน่งแม่ใหญ่

 อย่ามายกให้ ฉันมีหน้า มีตา

 ไม่ปรารถนาเลย

 คนเคย รักกันดี๊ดี

 ยกย่อง เป็นพ่อพระ สามี

 แม้แต่ชีพนี้ ก็ไม่เสียดาย

 ตอบแทน ด้วยตำแหน่งเมียหลวง

 ใจกว้าง จริงนะผู้ชาย

 แต่ฉัน นี้ทนไม่ได้

 อย่าทำลาย ฆ่ากันทั้งเป็น

 บ่อยากเห็น เทิ้งบ่อยากผ้อ

 แต่เก่านั่นหนอ

 เวรกรรมอันอื่น

 เคยเห็นอยู่เรื่อย

 มีเรื่องเสื่อมเสีย

 เมีย คนนี้ ไม่ต้องการ

 จะเป็น สะพาน

 หรือบันได ให้ใครข้ามมา

 บ้านหลังนี้

 เราได้ อาศัยชายคา

 ปลูกสร้างมันมา

 ด้วยมือ ของเราสอง คน

 จะให้น้องทน

 เห็นพี่ต่อชาน บ้านใหม่

 แล้วพา เขามาอาศัย

 ปักไว้ ที่ข้างเรือนเรา

 แบ่ง ที่นอนหมอนมุ้ง

 กระท่อมนี้ไปให้เขา

 บ้านถูกไฟเผา

 ยังไม่ช้ำ เหมือนคนย่ำยี

 พอทีถ้ามี ซ้ำซ้อน

 ขอวอน น้องนี้เบื่อหน่าย

 ฆ่าน้องให้ตาย จั๋งมีใหม่ซ่อน

 เจ้านั่น บ่ว่าม้าย

 ไผ๋น้องเอ๋ย อยากเสียส่วนแบ่ง

 ตำแหน่งเมียหลวง

 นั่งขอ เว้น เอ๊อ เออ เอ่อ..

Leave a comment »

เพื่อนกันโรงงานเก่า – ต่าย อรทัย

ยังจำบ่ลืม

คนที่ให้ยืมน้ำใจ

มือที่ยื่นมาแตะไหล่

ในวันใจเปื้อนน้ำตา

มีคำว่าเพื่อน

ส่งผ่านมาคอยนำพา

ร่วมเจ็บร่วมจนเคียงบ่า

จนก้าวมายืนจุดนี้

.บนทางที่มี

ความเศร้าเป็นเงารุกราน

จากทุ่งเข้ามาบากบั่น

อยู่ในโรงงานหลายปี

ทางเดินบ่นิ่ง

หลายสิ่งรุมเร้าชีวี

อยู่ได้เพราะมีเพื่อนดี

ช่วยทันทุกที่มีภัย

 

 

เจ็บแทนกันได้

ร้องไห้ด้วยกันยามจน

ในคราวขัดสน

เหรียญสิบเคยแบ่งกันใช้

เป็นผู้ช่วยลุ้น

เป็นกองหนุนในทุกก้าวใจ

เพื่อนแท้แปลว่าอะไร

อธิบายด้วยคนๆนี้

 

.ยังจำได้ดี

ว่าเคยเป็นหนี้น้ำใจ

ห่างกันหลังเข้างานใหม่

แล้วบ่เจอกันซักที

วันที่ยิ้มได้

อยากให้เพื่อนมาร่วมยินดี

อดีตสาวโรงงานคนนี้

ยังคอยใช้หนี้น้ำใจ

 

 

.ยังจำได้ดี

ว่าเคยเป็นหนี้น้ำใจ

ห่างกันหลังเข้างานใหม่

แล้วบ่เจอกันซักที

วันที่ยิ้มได้

อยากให้เพื่อนมาร่วมยินดี

อดีตสาวโรงงานคนนี้

ยังคอยใช้หนี้น้ำใจ

 

Leave a comment »