Archive for มิถุนายน, 2006

สาวนาพเนจร – ต่าย อรทัย

ก้าวขึ้นรถไฟ

ใจสาวซำน้อยคอยฮำฮ้อง

ต้อง จากพี่น้อง

พ่อแม่ที่ฮักมาไกลห่าง

เมือง หลวง

คนเว้าว่าช่างแสนกว้าง

กลัว จะหลงทาง

หลงคำเว้าทำให้ช้ำใจ

.คอยจับฝ้ายผูกแขน

แม่มัดข้อมือให้มีโชค

วัน ที่ลูกนก

ต้องไปหากิน เพียงเดียวดาย

บ้าน เฮา

คึดฮอดแล้วใจมันหาย

กอดกระเป๋าแนบกาย

ก้าวลงรถไฟ ใจลนลาน

 

>กอ ทอ มอ หาเงินยากนัก

เดินตามคนฮู้จัก

เพิ่นพาไปสมัครงาน

เงินเดือนสามพัน

ลูกจ้างในห้องอาหาร

ต้องล้างถ้วยล้างจาน

จนใบสุดท้าย ค่อยได้นอน

…..

ยืนเกาะลูกกรงมอง

จากห้องฮังหนูแบ่งเช่า

ดวงจันทร์ห่มหมอกหนาว

เหมือนใจสาวนาพเนจร

เจ้า นาย

ใช้งานลูกจนล้าอ่อน

อยากคืนเมือบ้านดอน

พักใจจนจน บนตักแม่

….ดนตรี……..

>กอ ทอ มอ หาเงินยากนัก

เดินตามคนฮู้จัก

เพิ่นพาไปสมัครงาน

เงินเดือนสามพัน

ลูกจ้างในห้องอาหาร

ต้องล้างถ้วยล้างจาน

จนใบสุดท้าย ค่อยได้นอน

…..

ยืนเกาะลูกกรงมอง

จากห้องฮังหนูแบ่งเช่า

ดวงจันทร์ห่มหมอกหนาว

เหมือนใจสาวนาพเนจร

เจ้า นาย

ใช้งานลูกจนล้าอ่อน

อยากคืนเมือบ้านดอน

พักใจจนจน บนตักแม่

Advertisements

Leave a comment »

โอ.เค.เน๊าะ – ต่าย อรทัย

 

โอ.เค.เน๊าะ

จำได้บ่อ้ายเคยบอกใคร

โทรหายามใด

ก่อนวางสายอ้ายเว้าคำนี้

เหมือนอยากยืนยัน

ว่าไกลกันปัญหาบ่มี

การงานภาระหน้าที่

วันนี้ทุกอย่าง โอ.เค.

.อย่าลืมเด้

อย่าเกเรเมื่อไปห่างตา

อยากให้รู้ว่า

ตลอดเวลาคึดฮอดแท้เด้

น้องหวั่นยามไกล

อ้ายเจอใครแล้วใจเกเร

โทรมาพูดคำเท่ห์ๆ

โอ.เค. แต่บ่ตกลง

 

>ซื่อตรง

ต่อใจเฮาเด้อคนดี

น้องอยู่ทางนี้

เทียวกดสัญญาณใจส่ง

ตั้งใจทำงาน

สร้างฝันสร้างความมั่นคง

โอ.เค.แปลว่าตกลง

เสมอสำหรับคนรอ

.โอ.เค.เน๊าะ

อดใจรอไว้พ้อหน้ากัน

โทรหาทุกวัน

ส่งคำหวานมาห้ามใจท้อ

อยากคุยนานๆ

แต่มีงานคั่งค้างยังรอ

วันหน้าค่อยคุยกันต่อ

วันนี้ โอ.เค.เน๊าะ อ้าย

 

 

.โอ.เค.เน๊าะ

อดใจรอไว้พ้อหน้ากัน

โทรหาทุกวัน

ส่งคำหวานมาห้ามใจท้อ

อยากคุยนานๆ

แต่มีงานคั่งค้างยังรอ

วันหน้าค่อยคุยกันต่อ

วันนี้ โอ.เค.เน๊าะ อ้าย

 

Leave a comment »

ทางฮักทางใจ – นกน้อย อุไรพร

สอง เฮาต้องจากกัน

ด้วย เหตุผลทางใจ

ฮัก บ่ถึงจุดหมาย

เป็น ห่วงอ้ายเหลือเกิน

ต่อไปนี้ อ้ายต้องเดินคนเดียว

ทางเปลี่ยว อ้ายก็ต้องกล้าเดิน

ทุกสิ่ง อ้ายก็ต้อง เผชิญ

ในวัน บ่มีน้องร่วมทาง

 

 

ยิ้มให้กันวันสองเฮาจากลา

ยิ้มทั้งน้ำตา

เห็นหน้าอ้ายเลือนลาง

เค้าบ่แม่นคู่ บ่มีคนร่วมทาง

สวรรค์ร่วมสร้าง

มามุ่นม่างเพ้พัง

สวรรค์ร่วมสร้าง

มามุ่นม่างเพ้พัง

 

 

เมื่อผู้ใหญ่บ่เห็นดีเห็นงาม

พี่น้องก็ห้าม

เพื่อนก็ขัดก็ขวาง

ความดีของอ้าย บ่มีไผรับฟัง

ความผิดครั้งหลัง

เขากลับยังฝังใจ

ความผิดครั้งหลัง

เขากลับยังฝังใจ

 

 

บ่มีน้องอยู่ให้ดูแลตัวเอง

อย่าเครียดอย่าเคร่ง

กับการงานเกินไป

ห่วงสุข-ภาพ และพลานามัย

เวลาผ่านไป

คงลืมน้องได้ บ่นาน

เวลาผ่านไป

คงลืมน้องได้ บ่นาน

 

 

ก่อนจากกันด้วยความรู้สึกดี๊ดี

ที่สองเฮานี้ต่างเคยมีต่อกัน

บ่ได้เป็นคู่อย่าเป็นศัตรูฟาดฟัน

ทางใครทางมัน

แต่บ่ฮ่างทางใจ

ทางใครทางมัน

แต่บ่ฮ่างทางใจ

 

Comments (1) »

ข้อความในมือถือ – ดอกอ้อ ทุ่งทอง

 

กดอ่านข้อความ

ในมือถืออื้อฮื้อได้ฮู้

ข้อความบอกไอมีสส์ยู

มันซึ้งใจซึ้งใจอีหลี

ทั้งยิ้มทั้งอ่าน

เบิกบานในดวงฤดี

ข้อความหวานๆซึ้งนี้

มาจากเบอร์ที่คนเคยรู้ใจ

.สุขใจได้เห็น

ถึงสิเป็นแค่ข้อความฝาก

แต่ความหมายนั้นมีมาก

บอกให้ประจักษ์ว่ายังห่วงใย

ถึงตัวจะห่าง

อยู่คนละทาง แดนใด

ก็ยังห่วงหาและอาลัย

ส่งกำลังใจมาในมือถือ

 

>เฮ็ดงานบ่เหนื่อย

บ่เมื่อยบ่อ่อนบ่ล้า

มีสุขทั้งวันเลยอ้ายจ๋า

เฮฮากับเพื่อนเบิ๊ดมื้อ

บ่หิวฮอดข้าว

จากใจเลยเอ้าเว้าคงซื่อ

อิ่มอกอิ่มใจอยู่เบิ๊ดมื้อ

จ้องแต่มือถือซึ้งในข้อความ

.บ่กดลบเลย

โอ้อ้ายเอ๋ยอ่านแล้วอ่านอีก

กดมือถือดังกิ๊กๆ

กดแล้วกดอีก

อ่านแล้วอ่านซ้ำ

คึดฮอดคึดฮอด

ซึ้งใจตลอดในข้อความ

คิดเห็นแต่หน้าอยู่อำลำ

คนฝากข้อความป่านนี้อยู่ไส

 

 

.บ่กดลบเลย

โอ้อ้ายเอ๋ยอ่านแล้วอ่านอีก

กดมือถือดังกิ๊กๆ

กดแล้วกดอีก

อ่านแล้วอ่านซ้ำ

คึดฮอดคึดฮอด

ซึ้งใจตลอดในข้อความ

คิดเห็นแต่หน้าอยู่อำลำ

คนฝากข้อความป่านนี้อยู่ไส

Leave a comment »

แค่เคยรู้จัก – นก พรพนา

บอกเขาไปเลยแค่ เคยรู้จัก

อย่าให้น้องเป็นหนามรัก

ให้เขา หนักอกหนักใจ

ลูกผู้หญิงเหมือนกัน

น้องรู้ทันอาการสงสัย

ถ้าถูกถามถึงน้องคราใด

อธิบายให้คลายกังวล

.ถึงเคยเป็นคน นั่งในหัวใจ

จะขอหยุดความหวังไว้

ช้ำใจน้องก็ยอมทน

เจ็บ ที่ฝันมลาย

อุทิศไป เป็นการกุศล

พี่กับเขากำลังเริ่มต้น

ให้กุศลส่งพ้นกรรมเก่า

 

>หยุดเรื่องสองเรา

อย่าให้เขารู้ทุกอย่าง

เมื่อเดินสวนทาง

แค่ทักทายบ้างเบาๆ

คำหวานทุกคำ

สิ่งดีเคยทำกับน้องก่อนเก่า

ให้เก็บไปทำกับเขา

ปิดเรื่องสองเรา

เผา เป็นตำนาน.

เมื่อรักเคยหวานมีอันต้องจบ

อย่าให้น้องต้องติดลบ

ถูกมองว่าคอยเป็นมาร

ถ้าหากเขาระแวง

พี่อย่าแสดงให้เป็นหลักฐาน

น้องพร้อมจะช่วยยืนยัน

ว่าสองเรานั้น แค่ เคยรู้ จัก

 

เมื่อรักเคยหวานมีอันต้องจบ

อย่าให้น้องต้องติดลบ

ถูกมองว่าคอยเป็นมาร

ถ้าหากเขาระแวง

พี่อย่าแสดงให้เป็นหลักฐาน

น้องพร้อมจะช่วยยืนยัน

ว่าสองเรานั้น แค่ เคยรู้ จัก

..

Comments (1) »

รถไฟสายน้ำตา – ต่าย อรทัย

 

 

… เสียงหวูดรถไฟ

ดึงใจ ให้น้องต้องเศร้า

เมื่อเห็นอ้าย ควงผู้สาว

กระซิบหยอกเย้าก้าวไปด้วยกัน

บ่ จำสัญญา สิบสามเมษาฯสงกรานต์

สองเฮามีนัดใจกัน

ขึ้นรถเมือบ้าน ที่หัวลำโพง

เสียงหวูดรถไฟ

บีบใจน้อง นองน้ำตา

สะพายกระเป๋าขึ้นบ่า

เดินหลบหน้าคน..บ่ ซื่อตรง

นั่งตู้ชั้นสาม

หอบความช้ำกลับคืนบ้านดง

ฝากสายตาเศร้ามองส่ง

อ้ายกับผู้สาวด้วยความร้าวใจ

 

… รถไฟ สาย เศร้า

ขบวน คนเจ้าน้ำตา

จากชานชาลา

ที่ชื่อว่าหัวใจ…สลาย

สู่ สถานี ที่น้องนั้นบ่ มีอ้าย

ให้คนที่เขามาใหม่

แย่งฮักไปก่อนถึงปลายทาง

 

… เสียงหวูดรถดัง

สุดทาง ขบวนเทียบผ่าน

แต่ความช้ำ สาย น้ำตา

ไม่มีทีท่า ว่าจะหยุดยั้ง

เมื่ออ้ายเลือกเขา

ฮักสองเราก็เป็น..ความหลัง

เจ็บเกินตีตั๋วอีกครั้ง

เพราะรักสุดราง

ปลายทางหัว….ใจ

 

 

… เสียงหวูดรถดัง

สุดทาง ขบวนเทียบผ่าน

แต่ความช้ำ สาย น้ำตา

ไม่มีทีท่า ว่าจะหยุดยั้ง

เมื่ออ้ายเลือกเขา

ฮักสองเราก็เป็น..ความหลัง

เจ็บเกินตีตั๋วอีกครั้ง

เพราะรักสุดราง

ปลายทางหัว….ใจ

 

Leave a comment »

หลอกให้รอ – พุ่มพวง ดวงจันทร์

 

 

.ข้าวกล้า นาดำ

ที่เราทำแตกกอ

พี่ให้น้องรอ ส่วนพี่ก็ตีจาก

ลืมแล้ว พี่ลืมจริงๆ

พี่ลืมผู้หญิงที่พี่เคยพิงใจพัก

บ่ายหน้า เข้าเมืองกรุง

ลืมสาวชาวทุ่งลืมบ้านมุงด้วยจาก

น้องยัง ไม่ลืมวันนั้น

สบตาลาซบใจน้องพลันเศร้านัก

ถึงกรุง พี่ก็กลับกลาย

ลืมสาวชาวไพร

ที่พี่เคยให้ความรัก

ในกระท่อม ที่โทรมโซ

ปลูกเป็นเรือนหอ เดี๋ยวนี้ก็พังหัก

ดวงใจ ของคนคอย

โศกเศร้าเหงาหงอย

เพราะว่าน้อยใจนัก

หัวใจ น้องให้ พะวง

ป่านนี้พี่คง ลืมคนที่หลงเฝ้ารัก

จนข้าวแตกรวง

หนาวร่วง มารอ

ขาดคู่เคลียคลอ สุดจะท้อใจหนัก

ไม่เห็น มีเลยวี่แวว

รักน้องไม่เปลี่ยนแนว

พี่ลืมเสียแล้วหรือรัก

 

 

จนข้าวแตกรวง

หนาวร่วง มารอ

ขาดคู่เคลียคลอ สุดจะท้อใจหนัก

ไม่เห็น มีเลยวี่แวว

รักน้องไม่เปลี่ยนแนว

พี่ลืมเสียแล้วหรือรัก…

Leave a comment »