สาวนาพเนจร – ต่าย อรทัย

ก้าวขึ้นรถไฟ

ใจสาวซำน้อยคอยฮำฮ้อง

ต้อง จากพี่น้อง

พ่อแม่ที่ฮักมาไกลห่าง

เมือง หลวง

คนเว้าว่าช่างแสนกว้าง

กลัว จะหลงทาง

หลงคำเว้าทำให้ช้ำใจ

.คอยจับฝ้ายผูกแขน

แม่มัดข้อมือให้มีโชค

วัน ที่ลูกนก

ต้องไปหากิน เพียงเดียวดาย

บ้าน เฮา

คึดฮอดแล้วใจมันหาย

กอดกระเป๋าแนบกาย

ก้าวลงรถไฟ ใจลนลาน

 

>กอ ทอ มอ หาเงินยากนัก

เดินตามคนฮู้จัก

เพิ่นพาไปสมัครงาน

เงินเดือนสามพัน

ลูกจ้างในห้องอาหาร

ต้องล้างถ้วยล้างจาน

จนใบสุดท้าย ค่อยได้นอน

…..

ยืนเกาะลูกกรงมอง

จากห้องฮังหนูแบ่งเช่า

ดวงจันทร์ห่มหมอกหนาว

เหมือนใจสาวนาพเนจร

เจ้า นาย

ใช้งานลูกจนล้าอ่อน

อยากคืนเมือบ้านดอน

พักใจจนจน บนตักแม่

….ดนตรี……..

>กอ ทอ มอ หาเงินยากนัก

เดินตามคนฮู้จัก

เพิ่นพาไปสมัครงาน

เงินเดือนสามพัน

ลูกจ้างในห้องอาหาร

ต้องล้างถ้วยล้างจาน

จนใบสุดท้าย ค่อยได้นอน

…..

ยืนเกาะลูกกรงมอง

จากห้องฮังหนูแบ่งเช่า

ดวงจันทร์ห่มหมอกหนาว

เหมือนใจสาวนาพเนจร

เจ้า นาย

ใช้งานลูกจนล้าอ่อน

อยากคืนเมือบ้านดอน

พักใจจนจน บนตักแม่

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: