เขานอนบ้านใน – พุ่มพวง ดวงจันทร์

 

เมื่อไม่มีเขา ฉันเหงาสุดพรรณา

แต่มีเขามา อุราฉันยิ่งเศร้าใหญ่

เพราะรู้ดีว่า เขามาแล้วเขาต้องไป

มาพอฉันชื่นใจแล้วก็ไปให้ใจสะท้อน

ฉันมาทีหลังเคี้ยวซากบ่ซังร่ำไป

ไม่มีหวานให้ อิ่มใจเหมือนคนมาก่อน

เขามากลางวัน พบกันเดี๋ยวเดียวก็จร

เอาคำหวานมาป้อน

แต่กลางคืนเขานอนบ้านใน

ฉันช้ำ แต่ต้องจำใจฝืน

อย่าไปหลงชื่น ของรักคนอื่นทำไม

สมน้ำหน้าและก็สาแก่ใจ

กินน้ำใต้ศอกเขาไป

จะโทษใครเรามันใจอ่อน

ค่ำคืนหลับนอน สะท้อนจิตจนสะเทือน

ไม่มีเขาเยือน เยี่ยมกายชิดใกล้อิงอ่อน

ห้องนอนบ้านใน เขาซิสนใจอ้อนวอน

บนเตียงฉันที่นอน

เจอะแต่หมอนข้างกายใบเดียว

 

 

.ค่ำคืนหลับนอน สะท้อนจิตจนสะเทือน

ไม่มีเขาเยือน เยี่ยมกายชิดใกล้อิงอ่อน

ห้องนอนบ้านใน เขาซิสนใจอ้อนวอน

บนเตียงฉันที่นอน

เจอะแต่หมอนข้างกายใบเดียว

.

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: