Archive for สิงหาคม, 2006

คนใกล้อ้ายบ่เห็น – ศิริพร อำไพพงษ์

สลา คุณวุฒิ แต่ง

 

 

น้องอยู่ใกล้ใกล้แต่อ้ายบ่เห็น

บ่เคยได้เป็น

ผู้หญิงคนที่อ้ายฮัก

ฐานะคนใกล้

เป็นได้แค่คนรู้จัก

หัวใจแอบรัก

อกหักตั้งแต่เริ่มคิด

สุขแบบเศร้าเศร้า

ยังเฝ้าคอยหวัง

ได้เทียวร่วมทาง

แค่หางตาแลสักนิด

ทำงานเคียงข้าง

แต่ทางหัวใจโดนปิด

มีคนใกล้ชิด

อ้ายเกินที่น้องจะฝ่า

อยู่ใกล้สายตา

แต่ว่าอยู่ห่างหัวใจ

เฮ็ดหยังบ่ได้

นอกจากทำใจเรื่อยมา

ยอมหัวใจแหลก

เพื่อแลกกับการเห็นหน้า

ได้สิทธิ์ยื่นแก้วสุรา

ปลอบอ้ายวันช้ำยังดี

ขออยู่ใกล้ใกล้ถึงอ้ายบ่เห็น

ขอเพียงได้เป็น

ผู้หลงฮักอ้ายชาตินี้

ถึงวันอ้ายแต่ง

จะขออยู่ร่วมพิธี

นั่งใกล้พาขวัญยังดี

ส่งใจถึงอ้ายบ่เห็น

 

 

ขออยู่ใกล้ใกล้ถึงอ้ายบ่เห็น

ขอเพียงได้เป็น

ผู้หลงฮักอ้ายชาตินี้

ถึงวันอ้ายแต่ง

จะขออยู่ร่วมพิธี

นั่งใกล้พาขวัญยังดี

ส่งใจถึงอ้ายบ่เห็น

 

Leave a comment »

สบตาที่หน้าจอ – ไผ่ พงศธร

สลา คุณวุฒิ แต่ง

 

 

โดนป่านใด่ล่ะน้อน้อง

ที่เฮาสองจำต้องห่างกัน

หลังจากบุญบั้งไฟ

ต่างคนต่างไปสู้งาน

ถ่ายรูปใส่จอมือถือให้กัน

สบตารูปนั้นคอยวันสัญญา

 

 

คึดเห็นหน้าเจ้าลอยอ่องล่อง

เมื่อได้ยินฟ้าฮ้อง

ซ้งทางบ้านเฮา

ยามห่างไกลเป็นจั่งใด๋น้อนาง

คึดฮอดกันบ้างแหน่บ่น้อเจ้า

โดนโดนอ้ายจั่งได้โทรถามข่าว

ฟ้าฮ้องเตือนเฮา

อย่าลืมคำเว้าจา

จำได้บ่มื้อนั้น

หลอยจับมือกัน

ใต้ตะล่างเถียงนา

มือถือแลกถ่ายรูปกันไว้

เผื่อยามไกลให้ได้แนมต่างหน้า

มื้อบุญบั้งไฟ

เจ้าให้มาลัยดอกมันปลา

แล้วบอกอ้ายว่า

ร้อยขึ้นมาด้วยใจ

ถ้าดอกมันปลาบ่สิ้นกลิ่นหอม

เจ้าเว้าออมออมว่าสิบ่ยอมมีไผ

แต่เมื่อเฮาไกลกันโดน

อ้ายบ่วายกังวลถึงสิเคยเชื่อใจ

ย่านหน้าจอมือถือเปลี่ยนไป

ถ่ายรูปคนใหม่มายิ้มให้แทนที่

คึดเห็นหน้าเจ้าอ่องล่องอ่องล่อง

ฝากเสียงฟ้าฮ่ำฮ้อง

ก้องไปเตือนคนดี

บ่อยากเป็นเพียง

ฟังเสียงเห็นเบอร์

ย่านใจเจ้าเผลอ

ย้อนเทคโนโลยี

สบตาหน้าจอเป็นปี

ผ้าป่าปีนี้

อ้ายอยากสบตาหน้าจริง

 

คึดเห็นหน้าเจ้าอ่องล่องอ่องล่อง

ฝากเสียงฟ้าฮ่ำฮ้อง

ก้องไปเตือนคนดี

บ่อยากเป็นเพียง

ฟังเสียงเห็นเบอร์

ย่านใจเจ้าเผลอ

ย้อนเทคโนโลยี

สบตาหน้าจอเป็นปี

ผ้าป่าปีนี้

อ้ายอยากสบตาหน้าจริง

 

Comments (1) »

เสียงจากสาวลาว – นก พรพนา

 

ดีใจได้รับจดหมาย

เขียนจากอ้าย

ล่ะฝั่งไทยถึงสาว

ฝากมากับเฮือหางยาว

ควมจดหมาย

ล่ะกินใจสาวลาว

คิดฮอดแต่เจ้า

ล่ะผู้บ่าวฝั่งไทย

….

งานไหว้พระธาตุพนม

อ้ายพาเดินซม

จนสาวลาวอิ่มใจ

จากมื้อนั้นละคึดฮอดบ่วาย

ได้แต่ฝันคึดฮอดบ่าวไทย

ย่านเด้ย่านใจ

อ้ายสิลืมสาวลาว

 

 

ลมวอยๆ

ยืนใจลอยคึดฮอดผู้บ่าว

เบิ่งลำโขง

คดโค้งไหลลงหย่าวๆ

ย่านคือหัวใจผู้บ่าว

ย่านคือหัวใจผู้บ่าว

บอกฮักสาวลาว

แล้วไปแง่งสาวไทย

….

หากอ้ายบ่มีใจสอง

คงมีงานดอง

ของสาวลาวบ่าวไทย

ลำโขงหรือสิมาขวงใจ

กั้นซายแดน

ล่ะเพียงลาวกับไทย

บ่มีควมหมาย

สิกั้นใจสองเฮา

บ่มีความหมาย

สิกั้นใจสอง เฮา

 

 

ลมวอยๆ

ยืนใจลอยคึดฮอดผู้บ่าว

เบิ่งลำโขง

คดโค้งไหลลงหย่าวๆ

ย่านคือหัวใจผู้บ่าว

ย่านคือหัวใจผู้บ่าว

บอกฮักสาวลาว

แล้วไปแง่งสาวไทย

….

หากอ้ายบ่มีใจสอง

คงมีงานดอง

ของสาวลาวบ่าวไทย

ลำโขงหรือสิมาขวงใจ

กั้นซายแดน

ล่ะเพียงลาวกับไทย

บ่มีควมหมาย

สิกั้นใจสองเฮา

บ่มีความหมาย

สิกั้นใจสอง เฮา

Leave a comment »

ตำซั่ว – พี สะเดิด

 

 

หน้า เจ้าขาว

เหมือนดังข้าวปุ้น

โอ้ แม่คุณ หุ่นสวยสะเด็ด

แก้มแดง ปานมะเขือเทศ

เฮ็ด อีหยัง มาซังงามหลาย

นิ้วเรียว เหมือนถั่วฝักยาว

ฟันขาว

เหมือนกระเทียมเนื้อใน

ผิวเรียบ ปานบักฮูงปอกไว้

เบิ่งยามใด ก็ถูกใจอย่างแฮง

เบิ่งยามใด ก็ถูกใจอย่างแฮง

[อยากจะกินสักคำ ฮื่อ]

[อยากจะกินสักคำ ฮื่อ]

[อยากจะกินสักคำ ฮื่อ]

[อยากจะกินสักคำ ฮื่อ]

 

 

……ยิ้ม เจ้าหวาน

เหมือนน้ำตาลก้อน

ขนตางอน งอเหมือนกุ้งแห้ง

รูปไข่ เหมือนงามปานแต่ง

เสน่ห์แรง

โชยเหมือนกลิ่นปลาร้า

พอถาม ว่าบ้านอยู่ไส

มีไผ ในหัวใจบ่หล่า

อ้ายฮักเจ้าเมื่อแรกเห็นหน้า

ฮักน้องหล่า แม่สาวตำซั่ว

ฮักน้องหล่า แม่สาวตำซั่ว

[อยากจะกินสักคำ ฮื่อ]

[อยากจะกินสักคำ ฮื่อ]

[อยากจะกินสักคำ ฮื่อ]

[อยากจะกินสักคำ ฮื่อ]

ตำ เอ้า ตำตำ ตำตำ

เอ้า ตำตำ ตำตำ

เอ้า ตำตำ ตำตำ เอ้า ตำ

ตำ เอ้า ตำตำ ตำตำ

เอ้า ตำตำ ตำตำ

เอ้า ตำตำ ตำตำ เอ้า ตำ

ตำ เอ้า ตำตำ ตำตำ

เอ้า ตำตำ ตำตำ

เอ้า ตำตำ ตำตำ เอ้า ตำ

 

 

ยิ้ม เจ้าหวาน

เหมือนน้ำตาลก้อน

ขนตางอน งอเหมือนกุ้งแห้ง

รูปไข่ เหมือนงามปานแต่ง

เสน่ห์แรง

โชยเหมือนกลิ่นปลาร้า

พอถาม ว่าบ้านอยู่ไส

มีไผ ในหัวใจบ่หล่า

อ้ายฮักเจ้าเมื่อแรกเห็นหน้า

ฮักน้องหล่า แม่สาวตำซั่ว

ฮักน้องหล่า แม่สาวตำซั่ว

อ้ายฮักเจ้าเมื่อแรกเห็นหน้า

ฮักน้องหล่า แม่สาวตำซั่ว

 

..

Leave a comment »

รอเธอหน้าเธค – ยิ่งยง ยอดบังงาม

ดักรอแก้วตา

ตอนใกล้เวลาตีสอง

จอดรถคอยน้อง

หน้าเธคข้างโรงแรมใหญ่

หลายเดือนแล้วหนอ

น้องเป็นแมงเม่าหลงไฟ

โรงเรียนไม่ไป

ได้ข่าวพี่จึงตามมา

มือวางตำรา

หันหน้าเข้าบาร์แสงสี

ใส่ชุดเซ็กส์ซี่

โชว์หุ่นเที่ยวที่ลับตา

พ่อแม่คอยหวัง

หาเงินส่งเจ้าทุกครา

ถึงมือแก้วตา

กลับนำมาแลกน้ำเมา

พี่มาคอยเฝ้า

รับเจ้ากลับคืนหอพัก

เรื่องน้องเสียหลัก

พ่อแม่รู้ท่านคงเศร้า

ชุดนักเรียน

ยังรอน้องใส่ตอนเช้า

สายเดี่ยวเกี่ยวแก้วน้ำเมา

ถอดเก็บไว้ก่อนได้ไหม

ซ้อนมอเตอร์ไซค์

กลับไปพร้อมพี่เถิดหนา

เธคเลิกเจอหน้า

ขออย่าได้เมินพี่ไป

กลับไปศึกษา

ทิ้งมายังไม่สายไป

พี่เตรียมหัวใจ

ประคองให้น้องดีเหมือนเดิม

…….

.พี่มาคอยเฝ้า

รับเจ้ากลับคืนหอพัก

เรื่องน้องเสียหลัก

พ่อแม่รู้ท่านคงเศร้า

ชุดนักเรียน

ยังรอน้องใส่ตอนเช้า

สายเดี่ยวเกี่ยวแก้วน้ำเมา

ถอดเก็บไว้ก่อนได้ไหม

ซ้อนมอเตอร์ไซค์

กลับไปพร้อมพี่เถิดหนา

เธคเลิกเจอหน้า

ขออย่าได้เมินพี่ไป

กลับไปศึกษา

ทิ้งมายังไม่สายไป

พี่เตรียมหัวใจ

ประคองให้น้องดีเหมือนเดิม

 

Leave a comment »

ถ่านไฟเก่า – นกน้อย อุไรพร

 

>สองเรา.เคยเชื่อมสัมพันธ์

แต่ก็ต้องมีอัน

แยกกันไปหลายปี

แต่แล้วก็โชคดี

น้องและพี่

ได้พบกันอีกคราว

โลกกลมจึงกลับมาพบกัน

ประวัติศาสตร์นั้น

มักซ้ำรอยเก่า

น้องเองปลื้มใจไม่เบา

ที่ถ่านไฟเก่าคุโชนอีกที

ตอนที่พี่หายหน้าหายตา

ตลอดเวลา

น้องห่วงหาแต่พี่

คำนึงถึงทุกนาที

กี่เดือนกี่ปี

น้องไม่เคยเปลี่ยนใจ

มีโอกาสเจอกันอีกหน

อยากให้เราสองคน

เริ่มต้นกันใหม่

ที่แล้วให้แล้วกันไป

มารักกันใหม่นะจ๊ะพี่จ๋า

เจอจั่งหน้า..โอ้ยจั่งหน้า

ตกผงะใด๋พี่

มาเจอจั่งหน้า

ตกผงะใด๋พี่

การเห็นกันเทื่อนี้

เทื่อนี้ละเซอร์ไพรส์ดั่งฝัน

ตั้งแต่ฮักสองเราถืกกีดกัน

ละต่างฝ่ายพเนจร

ฮู้บ่หนอเข็มพร

น้องฮำฮอนถึงอ้าย

คาดสิได้..สิได้

ละบินมาจังหรอกเจ้า

คาดสิได้

ละบินมาจังหรอกเจ้า

ไปแปดเล้าเก้าเลี้ยว

เก้าเลี้ยวกะยังเกี้ยวจ้องหา

คาดแต่แผนโอยแนนแต่ฟ้า

หรือแรงฮักพาเป็น

จึงย้อนรอยมาเห็น

ดังสวรรค์จัดคิวไว้

ไม่เคยคิดเลยสักที

ว่าจะมีวันนี้อีกหนหนึ่ง

แต่วันนี้ก็ก้าวมาถึง

ใจรักน้องจึง

เริ่มสว่างไสว

ลิขิตฟ้า

หรือว่าลิขิตใคร

จึงพบกันครั้งใหม่

ถ่านไฟเก่าเตาเดิม

เฮามาเริ่ม

มาเริ่มเสริมสัมพันธ์กันใหม่

เฮามาเริ่ม

เสริมสัมพันธ์กันใหม่

เติมฟืนไฟอีกครั้ง

อีกครั้งให้พวยพุ่งฮุ่งแสง

เทื่อตำอิฐ

ส่งเป็นสีกะแดงๆ

เว้นระยะมาเหิง

มีโอกาสทองมาเถิง

เชื้อเพลิงสมควรพร้อม

 

Leave a comment »

รอยเล็บที่ระลึก – มนต์แคน แก่นคูน

สลา คุณวุฒิ แต่ง

 

ร่องรอยเล็บมือน้องนาง

ยังฝังอยู่บนต้นแขน

เป็นดั่งรอยจารึก

น้ำหมึกก็คือเล็บแบนแบน

จากคนที่เคยเป็นแฟน

หยิกต้นแขนไว้แทนหัวใจ

ฝากรอยแล้วเธอก็ลา

สัญญาว่าจะไม่ไปไกล

สักวันจะย้อนมาร่วมใจ

พี่รอหายเจ้าไปไม่มา

 

เตรียมใจท่า

ละเมอหาหล้าหล่อย

เตรียมใจท่า

ละเมอหาหล้าหล่อย

หัวใจลอยซอมแต่ฮอยเล็บเจ้า

ยามแลงเช้าคึดนำ

ฮอยเล็บจ้ำมันตำอยู่ในใจ

ฮอยเล็บจ้ำมันตำอยู่ในใจ

สายตามองยามใด๋

ให้คึดไปหลายด้าน

ให้คิดถึงวัน

เหตุการณ์วันนั้นยังจำ

แอบดมแก้มงาม

น้องยังทำเป็นท่างอน

เจ้าหยิกต้นแขน

ตอบแทนเพื่อการสั่งสอน

สองแก้มเจ้าแดง

สองตาก็ทำเป็นงอน

พี่ยังคอยอ้อน

วอนง้อขอความเห็นใจ

พอเจ้าหายโกรธ

ก็ยังขอดูแผลเจ็บ

ตำแหน่งรอยเล็บ

หยิกเจ็บเสียจนเลือดไหล

พี่บอกพี่ทำ

ก็เพราะรักเกินห้ามใจ

เจ้าทำเอียงอาย

แล้วเอาผ้าพันแผลซึม

 

ใจมันปลื้มบ่ไหลลืมได้ง่าย

ใจมันปลื้มบ่ไหลลืมได้ง่าย

ถึงเจ้าลืมพี่ได้แต่ทางอ้ายบ่ลืม

ได้แต่ซึมซึมอยู่คนเดียว

ได้แต่ซึมซึมอยู่คนเดียว

หัวใจเทียวทวงหา

ว่านางลืมอ้าย

เจ้าจากพี่ไป

เหลือไว้แค่รอยเล็บมือ

เท่านี้นะหรือที่ถือว่าแทนหัวใจ

ไปอยู่ไกลตา

คงหาหยิกชายคนใหม่

แผลเป็นกลางใจ

ฝากไว้ให้ชายหลายคน

รอยเล็บที่เจ้าจารึก

ในความรู้สึกพี่ยังสับสน

อยากให้เจ้ากลับมาฟิก

ให้มาหยิกซ้ำรอยอีกหน

จะได้รู้จริงใจคน

ทุกวันพี่ทนอยู่กัยรอยแผลเป็น

มันเห็นละเป็นฮอยขาวแจ้ง

มันเห็นละเป็นฮอยขาวแจ้ง

มันแสลงใจเต้นตึกตึก

ที่ระลึกจากเจ้าผู้นั้น

เป็นแป้วอยู่หว่างใจ

เห็นยามใดหัวใจพี่ป่วน

ให้ทบทวนล่ะหวนถึงวันเก่า

รอยเล็บบางเบาหยิกใจอ้าย

 

Leave a comment »