Archive for ศิริพร อำไพพงษ์

กรุณาอย่าเผลอใจ.. – ศิริพร อำไพพงษ์

 

..เขามาฮักอ้าย

บอกจากใจว่าบ่เป็นหยัง

ที่ใจระวัง

ก็คือย่านอ้ายฮักเขา

สังคมยุคใหม่

ห้องใจมีหลายทางเข้า

ย่านอ้ายบ่มีแค่เรา

เมื่อเจอสาวเดินผ่านตา

 

..น้องยอมรับว่า

หมดปัญญาที่จะทานไหว

ถ้ามีสาวใด

ตั้งใจดึงอ้ายคบหา

เพราะสองเราห่าง

บางครั้งบ่ได้พบหน้า

นอกใจได้ทุกเวลา

หากเจตนาลวงกัน

 

..ในที่ทำงาน

ยิ้มหวานกี่รอยยิ้มให้

เบอร์สาวกี่สาย

ทักทายมือถือต่อวัน

มั่นคงเด้ออ้าย

อย่าได้เผลอใจเกี่ยวพัน

ล้อมรั้วหัวใจให้มั่น

ป้องกันสัญญาใจเรา

 

..เขามองดูอ้าย

บอกจากใจว่าบ่ถือสา

ขอเพียงสายตา

อ้ายอย่าไปมองดูเขา

ทุกช่องทางใจ

จ้างยามรักแท้ยืนเฝ้า

ปกป้องรักงามสองเรา

อย่าให้เขาข้ามพรมแดนใจ

 

 

..เขามองดูอ้าย

บอกจากใจว่าบ่ถือสา

ขอเพียงสายตา

อ้ายอย่าไปมองดูเขา

ทุกช่องทางใจ

จ้างยามรักแท้ยืนเฝ้า

ปกป้องรักงามสองเรา

อย่าให้เขาข้ามพรมแดนใจ

 

Advertisements

Leave a comment »

ปริญญาใจ – ศิริพร อำไพพงษ์


..ได้ฮักกับอ้าย

เหมือนใจได้ปริญญา

ชีวิตผู้สาวบ้านนา

วุฒิการศึกษามีน้อย

ขาดโอกาสเรียน

เพราะจนเป็นคนเลื่อนลอย

โชคดีมีอ้ายเฝ้าคอย

หยัดยืนให้โอกาสใจ

 

..ยิ่งคบยิ่งใกล้

มั่นใจอ้ายเป็นคนดี

ยามเจ็บยามช้ำชีวี

น้องมีอ้ายคอยดึงไว้

เป็นพี่ยามท้อ

เป็นพ่อยามน้องหวั่นไหว

ยามป่วยเฝ้าดูแลใจ

อ้ายคือผู้ให้เรื่อยมา

 

..บูชา

อ้ายเป็นพ่อพระในใจ

เชื่อไหม

เชื่อใจอ้ายทุกเวลา

ด้อยโอกาสเรียน

ได้รักจากอ้ายแทนค่า

ขอบคุณสวรรค์เมตตา

ประทานอ้ายมายาใจ

 

..ได้ฮักกับอ้าย

เหมือนใจได้ปริญญา

น้องอยู่ยืนสู้ชีวา

เพราะว่าอ้ายปูทางไว้

จับมือประคอง

ขอร้องอย่าได้เปลี่ยนไป

อ้ายคือปริญญาใจ

น้องจึงยิ้มได้วันนี้

 

..ได้ฮักกับอ้าย

เหมือนใจได้ปริญญา

น้องอยู่ยืนสู้ชีวา

เพราะว่าอ้ายปูทางไว้

จับมือประคอง

ขอร้องอย่าได้เปลี่ยนไป

อ้ายคือปริญญาใจ

น้องจึงยิ้มได้วันนี้..

 

 

 

Leave a comment »

บ้านใหญ่ใส่กุญแจ – ศิริพร อำไพพงษ์

ไม่มีเวลา มาหาเราเลย

เงียบไปเฉยๆ

โธ่เอ๋ย อะไรกันนี่.

เมื่อเริ่มต้นใหม่

อาทิตย์ หนึ่งมาหลายที.

ต่างกับตอนนี้

ไม่มี เวลาให้เลย.

หรือทางบ้านใหญ่ เขาใส่กุญแจ

คุมเข้มจริงแท้

เห็นแต่ เพียงความเงียบเฉย.

เฝ้าโทรศัพท์

รอรับ ไม่หมุนมาเลย

เป็นไงเล่าเอ่ย

เงียบเฉย ไม่มีแม้ข่าว.

 

.บ้านน้อยคอยไป

ด้วยความกลัดหนอง.

นั่งซึมในห้องด้วยใจหงอยเหงา.

ค่าไฟค่าน้ำ

เขาถาม ถึงค่าห้องเช่า

ก็ยังค้างเขา

โถเรา เฝ้าหลบเพราะอาย..

อยากหนีความจน

ทนเป็นน้อยเสี่ย.

ทั้งลูกทั้งเมีย เขามาวุ่นวาย.

รุมด่าประจาน

ว่าฉัน นี้คนใจง่าย

นับวันยิ่งห่างยิ่งหาย

จนกลาย เป็นความเฉยเมย

 

 

ไม่มีเวลา มาหาเราเลย

เงียบไปเฉยๆ

โธ่เอ๋ย อะไรกันนี่.

เมื่อเริ่มต้นใหม่

อาทิตย์ หนึ่งมาหลายที.

ต่างกับตอนนี้

ไม่มี เวลาให้เลย.

หรือทางบ้านใหญ่ เขาใส่กุญแจ

คุมเข้มจริงแท้

เห็นแต่ เพียงความเงียบเฉย.

เฝ้าโทรศัพท์

รอรับ ไม่หมุนมาเลย

เป็นไงเล่าเอ่ย

เงียบเฉย ไม่มีแม้ข่าว.

 

.บ้านน้อยคอยไป

ด้วยความกลัดหนอง.

นั่งซึมในห้องด้วยใจหงอยเหงา.

ค่าไฟค่าน้ำ

เขาถาม ถึงค่าห้องเช่า

ก็ยังค้างเขา

โถเรา เฝ้าหลบเพราะอาย..

อยากหนีความจน

ทนเป็นน้อยเสี่ย.

ทั้งลูกทั้งเมีย เขามาวุ่นวาย.

รุมด่าประจาน

ว่าฉัน นี้คนใจง่าย

นับวันยิ่งห่างยิ่งหาย

จนกลาย เป็นความเฉยเมย

 

 

Leave a comment »

คนใกล้อ้ายบ่เห็น – ศิริพร อำไพพงษ์

สลา คุณวุฒิ แต่ง

 

 

น้องอยู่ใกล้ใกล้แต่อ้ายบ่เห็น

บ่เคยได้เป็น

ผู้หญิงคนที่อ้ายฮัก

ฐานะคนใกล้

เป็นได้แค่คนรู้จัก

หัวใจแอบรัก

อกหักตั้งแต่เริ่มคิด

สุขแบบเศร้าเศร้า

ยังเฝ้าคอยหวัง

ได้เทียวร่วมทาง

แค่หางตาแลสักนิด

ทำงานเคียงข้าง

แต่ทางหัวใจโดนปิด

มีคนใกล้ชิด

อ้ายเกินที่น้องจะฝ่า

อยู่ใกล้สายตา

แต่ว่าอยู่ห่างหัวใจ

เฮ็ดหยังบ่ได้

นอกจากทำใจเรื่อยมา

ยอมหัวใจแหลก

เพื่อแลกกับการเห็นหน้า

ได้สิทธิ์ยื่นแก้วสุรา

ปลอบอ้ายวันช้ำยังดี

ขออยู่ใกล้ใกล้ถึงอ้ายบ่เห็น

ขอเพียงได้เป็น

ผู้หลงฮักอ้ายชาตินี้

ถึงวันอ้ายแต่ง

จะขออยู่ร่วมพิธี

นั่งใกล้พาขวัญยังดี

ส่งใจถึงอ้ายบ่เห็น

 

 

ขออยู่ใกล้ใกล้ถึงอ้ายบ่เห็น

ขอเพียงได้เป็น

ผู้หลงฮักอ้ายชาตินี้

ถึงวันอ้ายแต่ง

จะขออยู่ร่วมพิธี

นั่งใกล้พาขวัญยังดี

ส่งใจถึงอ้ายบ่เห็น

 

Leave a comment »

แหล่หัวอกลูกผู้หญิง – ศิริพร อำไพพงษ์

 

 เกิดเป็น ผู้หญิง

ยากยิ่ง แสนเข็น

ทุกข์ใจ ไม่เว้น

เวรกรรม หรือไร

ไปมา ลำบาก

ยากยิ่ง หัวใจ

บ้างแอบ ร้องไห้

ไม่มี น้ำยา

เริ่มแตก เนื้อสาว

ผิวขาว ละเอียด

ละไม ละเมียด

ละเอียด วาจา

พ่อแม่ สอนสั่ง

ช่าง พรรณนา

อยากให้ ลูกยา

ได้เป็น คนดี

การบ้าน การเรือน

คบเพื่อน แม่บอก

ไปมา เข้าออก

อย่าทำ บัดสี

ตักเตือน ไม่เว้น

ให้เป็น คนดี

เรือนสาม น้ำสี่

กุลสตรี ของไทย

คิดอยาก มีรัก

มันหนัก ในอก

น้ำตา ไหลตก

สุดจะ แก้ไข

ชายเหมือน ข้าวเปลือก

เลือกเกิด ดั่งใจ

เขาเปรียบ หญิงให้

ข้าวสาร หว่านโปรย

ไม่มี วันงอก

เขาบอก ไม่เกิด

ชายช่าง ประเสริฐ

หญิงใจ ระโหย

อ่อนแรง คิดมา

น้ำตา ร่วงโรย

อยากร้อง โอดโอย

ให้ก้อง โลกา

ผู้หญิง รักได้

ชายรัก ไม่พลาด

ชาตินี้ ทั้งชาติ

รักเดียว แน่นหนา

พอมี คู่ครอง

เริ่มนอง น้ำตา

บ้างมี ปัญหา

เจ้าชู้ อยู่ไป

ชายเมีย สองสาม

คงคิด ว่าเท่ห์

รักเดียว จำเจ

ว่าไม่ เอาไหน

หญิงคิด มีบ้าง

ต่างกัน แสนไกล

เขาขาน นามให้

โมรา กากี

อยู่ใน โอวาท

ขาด อิสระ

ผัวเป็น พ่อพระ

ครอบครัว สุขขี

เป็นเจ้า บุญทุ่ม

เมียกลุ้ม ทั้งปี

ต่อให้ ชาตินี้

ไม่มี ร่มเย็น

เมียคน หุงหา

ข้าวปลา ไม่ขาด

ผัวบอก รสชาด

ไม่ดี หน่ายเหม็น

กินข้าว นอกบ้าน

สำราญ เช้าเย็น

เมียสู้ ลำเค็ญ

มาเป็น อาจิณ

ตื่นก่อน นอนหลัง

ฟัง โบราณบอก

ไม่เคย คิดนอก

ใจยัง ถวิล

ไม่คิด เกลือกกลั้ว

เมามัว มลทิน

ยังหา เรื่องหมิ่น

ให้กิน น้ำตา

ขอวอน ชายไทย

จงใจ ประเสริฐ

เห็นใจ หญิงเถิด

อย่าสร้าง ปัญหา

ไหนๆ ก็เกิด

มาร่วม โลกา

โปรดคิด เถิดว่า

หญิงก็ มีหัว ใจ

 

 

Leave a comment »

ตำแหน่งที่ไม่ต้องการ – ศิริพร อำไพพงษ์

ฆ่า ฉันเสีย

 แล้วค่อยมีเมียใหม่

 อย่าหยามน้ำใจ

 ในเมื่อฉันอยู่ทั้ง คน

 ขอร้องเถิดหนา

 อย่าให้น้ำตาร่วงหล่น

 เพราะผู้ชายหนึ่งคน

 ที่ฉันรักปาน ดวงใจ

 ฆ่าฉันได้ไหม ให้ตายดีกว่า

 ความเลวความบ้า

 แล้วคุณจึงค่อย ทำ

 ตอน ที่มีชีวิต

 ฉันไม่อยากคิดอยากจำ

 กับความเจ็บช้ำ

 เพราะคนที่มาลิ้ม ลอง

 บ่หมายปอง ไผ๋มาเป็นน้อย

 บ่หวังคอย เป็นหลวง

 ซิงจ้าว ตำแหน่ง

 ผัวข้อยแพง

 อย่าให้เห็นที่อื่น

 เมียน้อยฮักหอม

 ใจบ่พร้อม เบิ๊ดปองลองรัก

 ชีพดับยังดี บ่เห็นความห้าย

 ยอมตายเสียดีกว่าอยู่

 ให้ผัวเจ้าชู้

 มาเหยียบย่ำหัวใจ

 จะมี เป็นร้อยเป็นพัน

 ถ้าไม่มีฉัน ก็ไม่ว่า อะไร

 ขอร้อง เถิดตำแหน่งแม่ใหญ่

 อย่ามายกให้ ฉันมีหน้า มีตา

 ไม่ปรารถนาเลย

 คนเคย รักกันดี๊ดี

 ยกย่อง เป็นพ่อพระ สามี

 แม้แต่ชีพนี้ ก็ไม่เสียดาย

 ตอบแทน ด้วยตำแหน่งเมียหลวง

 ใจกว้าง จริงนะผู้ชาย

 แต่ฉัน นี้ทนไม่ได้

 อย่าทำลาย ฆ่ากันทั้งเป็น

 บ่อยากเห็น เทิ้งบ่อยากผ้อ

 แต่เก่านั่นหนอ

 เวรกรรมอันอื่น

 เคยเห็นอยู่เรื่อย

 มีเรื่องเสื่อมเสีย

 เมีย คนนี้ ไม่ต้องการ

 จะเป็น สะพาน

 หรือบันได ให้ใครข้ามมา

 บ้านหลังนี้

 เราได้ อาศัยชายคา

 ปลูกสร้างมันมา

 ด้วยมือ ของเราสอง คน

 จะให้น้องทน

 เห็นพี่ต่อชาน บ้านใหม่

 แล้วพา เขามาอาศัย

 ปักไว้ ที่ข้างเรือนเรา

 แบ่ง ที่นอนหมอนมุ้ง

 กระท่อมนี้ไปให้เขา

 บ้านถูกไฟเผา

 ยังไม่ช้ำ เหมือนคนย่ำยี

 พอทีถ้ามี ซ้ำซ้อน

 ขอวอน น้องนี้เบื่อหน่าย

 ฆ่าน้องให้ตาย จั๋งมีใหม่ซ่อน

 เจ้านั่น บ่ว่าม้าย

 ไผ๋น้องเอ๋ย อยากเสียส่วนแบ่ง

 ตำแหน่งเมียหลวง

 นั่งขอ เว้น เอ๊อ เออ เอ่อ..

Leave a comment »

ตัดไฟหัวใจรัก – ศิริพร อำไพพงษ์

 

 

..ตัด.วันนี้ยังดีเสียกว่า

ดีกว่าจะมา

ให้มันคราคาซัง

พี่มีเจ้าของ

ถูกต้องกันแล้วทุกอย่าง

อย่าให้ความหวัง

ต้องพังต่อไป

 

(ลำ)..

..ขอชายได้

ทำใจไกลห่าง

ขอชายได้ทำใจไกลห่าง

อย่ามาหวังแต่ล่อ

แต่พอให้คึดนำ

เดี๋ยวนี้ซ้ำกรรมไล่ภายหลัง

ถึงสิมีความหลังอย่าฝังใจเด้อพี่

..ลูกผู้หญิง.ต้องรักจริงด้วยกัน

เธอผู้นั้นก็คือภรรยา

รักน้องจริง.แต่พี่ทิ้งเธอมา

โธ่พี่จ๋า.อย่าทำลายเธอเลย

รักก็รู้.อยู่แก่ใจว่ารัก

เห็นประจักษ์.ว่าพี่รักจริงใจ

น้องก็รัก.แต่ต้องหักหัวใจ

ตัดเยื่อใย.แต่ยังไม่มีลม

 

(ลำ)..

..หัวใจล้ม

ล่ะยอมตรมสาก่อน

หัวใจล้มยอมตรมสาก่อน

ครั้นบ่ไปเดือดฮ้อน

ล่ะเธอนั่นผู้คอย

ให้เป็นน้อย นางกะบ่มีทาง

ถึงสิมีสตางค์แต่ยังเป็นน้อย

ไห้วันนี่ยังดีมีท่า

ไห้วันนี่ยังดีมีท่า

ครั้นอยู่ไปภาคหน้า

บ่เป็นท่าแน่นอน

ขอให้ย้อนกลับสั่งหัวใจ

ขอให้หยุดหัวใจ

ต่อกันเพียงนี่

..ขอลาที ชาตินี้สิ้นหวัง

ไม่มีทาง จะพิชิตใครมา

ตัดไฟรัก ตัดไฟเสน่ห์หา

โอ้พี่จ๋า น้องมาช้าไป

..หากบุญนำพา

ชาติหน้าเจอใหม่

ให้กลับไป สู่ครอบครัวพี่นั้น

เป็นพ่อฉวี เป็นสามีที่ผูกพันธ์

อย่าได้ฝันมาพบกันต่อไป

 

(ลำ)..

..ตัดไฟ หัวใจรักพี่

คนดีแนวพี่อีตู

อดสู หัวใจกลั่นแกล้ง

ไปแย่งเฮ็ดบ่เป็น

บ่อยากเห็นครอบครัวเขาม้าง

อย่างเขาวางเขาหวังเอาไว้

ตัดฝืน ตัดไฟเด้อใจ.เออ.เอ๋ย

 

Leave a comment »